Night Of The Proms 1998

Marti Pellow

Een natte finale
De meest bekende groep bij deze achtste editie van de Proms was zonder meer Wet Wet Wet. De jongens toonden aan dat ze zich in een sfeer van Heerlijk Helder en luide samenzang meer dan staande weten te houden.
Eerlijk toegegeven: het enthousiasme van leadzanger Marti Pellow maakte hun bijdrage tot een sensatie.
Wet Wet Wet voerde hun bekendste werken uit, zoals Angel Eyes, Maybe I’m In Love, Sweet Little Mystery, Julia Say’s en Love Is All Around.
Heineken-Reportage

A Wet Finale
With no doubt, the best known band at this eightest edition of the Proms was Wet Wet Wet. The boys showed they easely could keep up in the sphere of joy and loud community singing.
To be honest: the enthusiasm of leadsinger Marti Pellow made their contribution to a sensation.
Wet Wet Wet performed their most well-known songs, such as Angel Eyes, Maybe I’m In Love, Sweet Little Mystery, Julia Say's and Love Is All Around.
Heineken-commentary

Graeme Clark Marti Pellow

Meer niveau verlaagt bij 'Proms' meezing-gehalte
Ook in het tweede gedeelte moest het publiek enige malen flink doorbijten voordat het z'n vocale energie kwijt kon.
Dat de slotact Wet Wet Wet meer decibels scoorde lag niet alleen aan het gelukkige bezit van de geheide knaller 'Love Is All Around'. Maar ook aan de leep uitgespeelde charmes van frontman Marti Pellow, die z'n vette Glasgows accent (als spreker) intussen tot een tweede handelsmerk, naast z'n 'gouden lach', heeft verheven.
Rotterdams dagblad

Higher level lowers ‘Proms’ join-in standard
In the second part the audience again had to be patient until they could rid of their vocal energy.
The fact that the final act Wet Wet Wet scored more decibels, not only was caused by the dead certain stage-effect ‘Love Is All Around’. But surely was caused too, by the cunning played charmes of frontman Marti pellow, who made his dripping Glasgows accent (as he speaks) to a second trade-mark beside his ‘golden smile’.
Rotterdams newspaper

Marti Pellow

Graeme Clark

Neil Mitchell Graeme Duffin

Stomen, niet koken
Wet Wet Wet, Lisa Stansfield en Mark King maken hun reputatie meer dan waar; Lisa met haar machtige stemgeluid, King met z’n magische basduimpje en Wet’s Marti Pellow met z’n charisma.
Maar zelfs met stomende nummers kregen ze de massa in het Sportpaleis niet echt op het kookpunt. Vermoedelijk zijn de te korte sets daar debet voor, want zin had iedereen er genoeg in: van de joelende menigte tot de zwetende solisten. Dat die het klote vonden om na zo’n korte set te moeten sluiten was duidelijk.
ldw in De Streekkrant, 10/11/98

Steamy, not cooking
Wet Wet Wet, Lisa Stansfield and Mark King certainly prove their reputation;
Lisa with her powerful voice, King with his magic bass-thumb, and Wet’s Marti Pellow with his charisma.
But even with steamy songs they couldn’t get the masses in the sportpalace really at their boiling-point. Presumable the too short sets were debet on that fact, becouse everybody did feel like it: as well as the shouting crowd as the sweaty solists. It was obvious they were not happy to close down after such a short part of show.
Idw in the regional paper, 10/11/98

slot-song 'With A Little Help From My Friends'

Marti Pellow, Lisa Stansfield, Mark King

back to:
Marti Pellow | Photo's | WetWetWet